De Nacht bij Kwadrant nachtzorg
Een onderdeel van het werk bij Kwadrant is de nachtzorg. Elke nacht zijn er verpleegkundigen in Friesland op pad die reageren op alarmeringen en noodzakelijke geplande zorg verlenen.
Op deze pagina lees je een aantal praktijkverhalen van deze nachtzorgverpleegkundigen van Kwadrant.
Vals alarm
Het is halverwege de nacht als ik een alarmering krijg zonder contact, er is geen mondeling contact, in een buitendorp. De navigatie zet mij pal voor de deur af. Mijn zaklamp is in de nacht mijn beste vriend. Ik zie al snel dat de hele tuin overhoop ligt en geen tegel op het pad. Het sleutelcodekastje is bij de achterdeur en goed zichtbaar voor mij. Binnengekomen zie ik ook dat daar alles overhoop ligt . Stukken van de vloer eruit, een halve keuken en overal gereedschap. Toch ga ik verder en kijk ook bij de slaapkamers boven. Het lijkt erop dat dit huis niet bewoond is.
Ga nog naar een aanbouw achter het huis, er is niet voor niks een alarmering. Ook daar niemand te bekennen. Verderop in de straat zie ik nog licht branden bij een woning. De bewoner ziet ook mij in m’n witte uniform en met mijn zaklamp. Hij komt al snel bij de voordeur en na mijn verhaal geeft hij aan dat het huis al een jaar leeg is en er nieuwe bewoners sinds kort aan het klussen zijn. Ik weet niet tot op heden , hoe deze alarmering tot stand is gekomen. Maar de voormalig bewoonster van deze woning zat al meer als een jaar in een verpleeghuis. Mogelijk is daar per abuis op een alarmknop gedrukt die zij nog in bezit had.
De blauwe rook
Februari 2025. Na een alarmering rijd ik naar een cliënt die hulp vraagt bij het aankleden. In het dossier lees ik dat het om een man van mijn leeftijd gaat, herstellende van een zwaar CVA. De route leidt naar een oude boerderij in het buitengebied. Op het erf staan auto’s. Ik open de deur met de sleutel uit het kluisje en stap de woning binnen.
In de hal ruik ik direct iets vreemds. Uit de woonkeuken komt dikke blauwe rook. De houtkachel walmt, de lucht is zwaar. In de slaapkamer ligt de cliënt half ontkleed en koud. Ik help hem aan en leg het dekbed over hem heen. Meer was er niet nodig.
Toch laat het gevoel me niet los. Boven hangt een gordijn van rook. Ik open een raam en besluit 112 te bellen. Even later arriveren brandweer, politie en ambulance. De cliënt wordt in veiligheid gebracht; de brandweer ontdekt dat de schoorsteen dichtzit en asbest vrijkomt.
Later lees ik dat de cliënt boos was dat ik hulp had ingeschakeld. Toch weet ik: het was nodig. Dankzij de blauwe rook werd erger voorkomen.
Brandweer
Die nacht zijn we met zijn drieën op route.
Rond 04.00 uur komt er een alarmering. Een mevrouw was gevallen en zou 180 kg wegen! Partner had al 112 gebeld voor inzet brandweer. Echter centralist wilde dat de zorg polshoogte kwam nemen. Aangekomen is er ook echt geen tillen aan. Cliënt is te zwaar om te tillen en te zwaar voor onze Raizer. Dan gebeld met 112. Centralist wil nu wel de brandweer inzetten.
Brandweer is snel ter plaatse. Een aantal hele grote XXXLmannen komen de woning binnen. Volledig in uniform. Je ziet de mannen onwennig kijken. Ik vraag of ze ook een brede riem/band hebben. Die is er. Op mijn instructies gaan we te werk. En met vereende krachten krijgen we cliënt terug in bed. Het gaat niet heel charmant en elegant. Wel is cliënt onbeschadigd en veilig terug in bed.